Hipoterapia jest wyjątkową i niepowtarzalną metodą usprawniania dzięki obecności konia, który jest współterapeutą. Metoda ta stanowi jedną z form rehabilitacji wieloprofilowej (tj. kompleksowego usprawniania-ruchowego, psychologicznego, pedagogicznego czy logopedycznego). Jej uniwersalność polega na jednoczesnym oddziaływaniu ruchowym, sensorycznym, psychicznym i społecznym. Rehabilitacja na końskim grzbiecie cieszy się coraz większym uznaniem specjalistów i rodziców, którzy mają niepełnosprawne dzieci. Hipoterapia leczy i łagodzi ból.

Konie należą do rodziny koniowatych, czyli nieparzystokopytnych, wysokonogich ssaków. Do koniowatych zaliczamy też np. osła czy zebrę. Uważa się, że udowmowienie konia nastapiło w Euroazji ponad 5000 lat temu. Konie pogrupowane są w rasy : gorącokrwiste, prymitywne, zimnokrwiste. Barwę sierści nazywa się maścią. Wyróżnia się wiele rodzajów umaszczenia.Najczęściej barwa grzywy i ogona są inne od barwy sierści. Wiek konia. Za średni wiek życia konia uważa się 20 lat. Wiek ten może być jednak w praktyce znacznie większy. Wiek konia określany jest na podstawie uzębienia.

Pojęcia agroturystyki oraz turystyki wiejskiej dotyczą wypoczynku na wsi, jednak tylko termin „agroturystyka" oznacza pobyt gości w czynnym gospodarstwie rolnym. Czynnym, a więc pro­wadzącym produkcję roślinną i nierzadko również zwierzęcą, czynnym - czyli żyjącym własnym rytmem i problemami. Ostatnio w Polsce karierę zrobiło słowo „agroturyzm". Brzmi to może bardziej naukowo niż potoczne określenia „urlop na wsi", czy „wczasy pod gruszą", ale lepsze są jasne i proste sformułowania, bo one lepiej oddają istotę zagadnienia. Będę zatem używać ogólniejszego terminu: „turystyka wiejska", co oznacza, że odbywa się ona na terenach wiejskich: